no images were found
कलाकारांनी या वर्ल्ड थिएटर डे निमित्त त्यांच्या नाट्यकलेच्या मुळांना दिला मानाचा मुजरा
Bसाजरा होणारा वर्ल्ड थिएटर डे हा रंगभूमीच्या समृद्ध परंपरेला आणि तिच्या कायमस्वरूपी प्रभावाला दिलेला सन्मान आहे. या निमित्ताने सोनी सब चे कलाकार करुणा पांडे, वरुण बडोला, उत्कर्षा नाईक, रजत वर्मा, ऋषी सक्सेना, दीक्षा जोशी आणि नेहा एस.के. मेहता यांनी आपल्या रंगभूमीच्या प्रवासाची आठवण करून दिली. रंगमंचाने त्यांना दिलेली शिस्त, स्पॉन्टेनिटी आणि प्रेक्षकांशी थेट नाते आजही त्यांच्या अभिनयाला समृद्ध करते. लाईव्ह स्टोरीटेलिंगचे बारकावे आत्मसात करणे आणि रिटेक्सशिवाय परफॉर्मन्सची अनिश्चितता स्वीकारणे—या अनुभवांनी त्यांच्या ऑन-स्क्रीन भूमिकांना अधिक खोली दिली आहे.
करुणा पांडे, जी पुष्पा इम्पॉसिबल मालिकेत पुष्पाची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “थिएटरच्या पार्श्वभूमीतून आले असल्यामुळे मी नेहमी मानते की तेच एका कलाकाराच्या प्रवासाचा खरा पाया आहे. लहानपणी माझ्या पालकांनी सततच्या स्थलांतरांनंतरही मला परफॉर्मन्सकडे वळायला प्रोत्साहन दिले, आणि माझ्या बहिणीने मला थिएटर गंभीरपणे घ्यायला प्रवृत्त केले. थिएटरने मला शिस्त, संयम आणि रिटेक्सशिवाय पात्रात पूर्णपणे जगायला शिकवले. आजही त्या शिकवणी माझ्या अभिनयाला आकार देतात. जेव्हा प्रेक्षक ‘पुष्पा’शी जोडले जातात, तेव्हा वाटते की प्रत्येक संघर्ष आणि शंका सार्थक झाली. थिएटरने मला माझा पाया दिला आणि माझ्या कुटुंबाने मला माझं स्वप्न पूर्ण करण्याचं धैर्य दिलं.”
वरुण बडोला, जो इत्ती सी खुशी मालिकेत सुहास दिवेकरची भूमिका साकारतो, त्याने सांगितले, “थिएटर माझ्या प्रवासाचा पाया राहिला आहे. ते तुम्हाला खऱ्या अर्थाने पात्रात शिरायला आणि प्रेक्षकांशी जोडायला शिकवते. माझे वडील विश्व मोहन बडोला यांनी मला कथाकथनाची आवड आणि या कलेप्रती समर्पण दिले. थिएटरने मला संयम, शिस्त आणि सहकार्य शिकवले. मी केलेल्या प्रत्येक भूमिकेत त्या रंगमंचावरील अनुभवांचे प्रतिध्वनी आणि त्यांनी दिलेले अमूल्य धडे कायमसोबत असतात.”
उत्कर्षा नाईक, जी इत्ती सी खुशी मालिकेत माधवी भोसलेची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “थिएटर माझ्या मनाच्या खूप जवळ आहे—फक्त एक परफॉर्मर म्हणून नाही, तर टॅलेंटला वाढवण्यावर विश्वास ठेवणारी व्यक्ती म्हणून. म्हणूनच मी नवोदित कलाकारांसाठी शिकण्याची आणि स्वतःला व्यक्त करण्याची जागा निर्माण केली. मी पाहिले आहे की थिएटर आत्मविश्वास, क्रिएटिव्हिटी आणि व्यक्तिमत्त्व बाहेर आणते. माझ्यासाठी थिएटर म्हणजे फक्त परफॉर्मन्स नाही, तर एक अशी कम्युनिटी तयार करणे ज्यात सगळे एकमेकांना उचलतात आणि वाढतात. हाच थिएटरचा खरा सार आहे.”
दीक्षा जोशी, जी पुष्पा इम्पॉसिबल मालिकेत दीप्तीची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, ““थिएटरने माझ्या स्टोरीटेलिंगकडे पाहण्याच्या दृष्टिकोनाला खोलवर आकार दिला आहे. स्टेजवर तुम्हाला प्रत्येक भावना खऱ्या अर्थाने जगण्यासाठी फक्त एकच क्षण मिळतो—रिटेक्स नसतात. त्या शिस्तीने आणि उपस्थितीने मला सर्व माध्यमांमध्ये आत्मविश्वास दिला. थिएटर मला नेहमी आठवण करून देते की कला म्हणजे कनेक्शन, परफेक्शन नाही. ते तुम्हाला निर्भय, उत्सुक आणि जमिनीवर राहायला शिकवते—हे धडे मी प्रत्येक परफॉर्मन्ससोबत घेऊन जाते.”
रजत वर्मा, जो इत्ती सी खुशी मालिकेत विराटची भूमिका साकारतो, त्याने सांगितले, “थिएटर ही माझ्यासाठी सुरुवात होती आणि ती जोड कायम राहणार आहे. मला रिहर्सल्सची एनर्जी आणि सतत शिकण्याची प्रक्रिया खूप मिस होते. स्टेजवर परफॉर्म करणे म्हणजे शुद्ध आवड, जी फक्त पैशनने चालते. मी आजही शक्य असेल तेव्हा थिएटरकडे परततो. थिएटरने मला शिकवले की कोणतीही भूमिका छोटी नसते आणि कलाकार म्हणून वाढ होणे हेच खरे महत्त्वाचे आहे.”
नेहा एस.के. मेहता, जी इत्ती सी खुशी मालिकेत हेतल दिवेकरची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “थिएटर माझ्या प्रवासाचा अविभाज्य भाग राहिला आहे आणि इथेच माझ्या परफॉर्मिंगची खरी आवड आकाराला आली. भरतनाट्यमच्या पायामुळे मला शिस्त आणि अभिव्यक्ती शिकायला मिळाली, आणि माझ्या पालकांनी मला कला मनापासून साधायला प्रोत्साहन दिले. थिएटर त्या शिकण्याचा नैसर्गिक विस्तार ठरला. माझ्यासाठी कला म्हणजे मान्यता मिळवणे नाही, तर प्रामाणिकपणा, संयम आणि सतत वाढ.”
ऋषी सक्सेना, जो इत्ती सी खुशी मालिकेत संजय भोसलेची भूमिका साकारतो, त्याने सांगितले, “जरी माझा थिएटर अनुभव थोडा होता, तरी त्याने मला शिस्त, उपस्थिती आणि प्रेक्षकांशी जोडण्याचे अमूल्य धडे दिले. जयपूरमधून आल्यामुळे संधी मर्यादित होत्या, पण त्या सुरुवातीच्या नाटकांनी मला टाइमिंग आणि स्टोरीटेलिंगचा मजबूत पाया दिला. नंतर मी टेलिव्हिजनकडे वळलो, तरी अभिनयाचा सार तोच राहिला आहे आणि थिएटर आजही माझ्या प्रत्येक भूमिकेकडे पाहण्याच्या दृष्टिकोनाला आकार देत राहते.”
