no images were found
सोनी सब कलाकारांकडून जागतिक हिंदी दिनानिमित्त हिंदीचा उत्सव साजरा
एका अशा जगात जिथे कथा, भावना आणि नाती खंड ओलांडून पसरतात, भाषा ही आपली सर्वात खोलवर रुजलेली मुळे ठरते. जगभरातील कोट्यवधी लोकांनी बोलली जाणारी हिंदी ही केवळ संवादाची माध्यम नाही; ती संस्कृती, इतिहास आणि अभिव्यक्तीची जिवंत परंपरा आहे जी प्रदेश आणि पिढ्यांमध्ये लोकांना एकत्र बांधते. जागतिक हिंदी दिन, जो हिंदीच्या जागतिक महत्त्वाला स्वीकारण्यासाठी आणि तिच्या समृद्धीला सीमांच्या पलीकडे नेण्यासाठी समर्पित आहे, या दिवशी सोनी सब चे प्रिय कलाकार या शाश्वत भाषेचा त्यांच्या वैयक्तिक आणि व्यावसायिक जीवनात काय अर्थ आहे यावर विचार करतात.
अविनेश रेखी, जो गाथा शिव परिवार की – गणेश कार्तिकेय मध्ये भगवान शिवाची भूमिका साकारतो, म्हणतो, “जेव्हा मी सेटवर पाऊल ठेवतो, तेव्हा हिंदी आपोआप माझा भावनिक आधार बनते. शब्दांमधील थांबे, वाक्यातील सौम्यता किंवा ताकद, आणि एकाच भावातून संपूर्ण अर्थ कसा बदलू शकतो याकडे माझं लक्ष जातं. हिंदीच्या माध्यमातूनच मला पात्र खऱ्या अर्थाने जिवंत वाटतं. विश्व हिंदी दिनी मला हे जाणवतं की ही भाषा केवळ भूगोलापुरती मर्यादित नाही; ती शांतपणे जगभरातील हृदयांना आणि संस्कृतींना जोडते, ज्यामुळे वेगवेगळ्या ठिकाणचे लोक एकत्र येऊन तीच भक्ती, आनंद आणि भावना अनुभवू शकतात.”
श्रेणू पारिख, जी गाथा शिव परिवार की – गणेश कार्तिकेय मध्ये देवी पार्वतीची भूमिका साकारते, म्हणाली, “मला अजूनही आठवते की लहानपणी मी हिंदीतील कथा आणि श्लोक ऐकत असे, जे सांगितल्यानंतरही माझ्या मनात बराच काळ राहिले. कालांतराने मला जाणवले की हिंदी ही फक्त आपण बोलतो ती भाषा नाही, ती आपण अनुभवतो ती भावना आहे. अभिनेत्री म्हणून, ती मला पार्वतीच्या भावनिक केंद्रापर्यंत पोहोचायला मदत करते आणि देशभरातील प्रेक्षकांशी जोडते. जागतिक हिंदी दिनी मी अशा भाषेचा उत्सव साजरा करते जी घरासारखी वाटते आणि तरीही सर्वांची आहे.”
सुम्बुल तौकीर खान, जी इत्ती सी खुशी मध्ये अन्विता ची भूमिका साकारते, म्हणाली, “हिंदी ही अशी भाषा आहे जी घरासारखी वाटते आणि तरीही सर्वांची आहे, यात काहीतरी विलक्षण स्थिरता आहे. हिंदीमध्ये ती ताकद आहे, जी प्रदेश, उच्चार आणि पार्श्वभूमी ओलांडून प्रवास करते, आणि सर्वत्र तीच ऊब आणि भावनिक खोली घेऊन जाते. आपल्या अधिकृत भाषांपैकी एक म्हणून, ती समावेशकता आणि ओळख यांना सुंदरपणे एकत्र आणते. जागतिक हिंदी दिनी मला हिंदीत सांगितल्या जाणाऱ्या कथांचा भाग असल्याचा अभिमान वाटतो, कारण त्या केवळ मनोरंजन करत नाहीत; त्या आपल्याला जोडतात, दिलासा देतात आणि आपण कोण आहोत याशी आपल्याला जोडून ठेवतात.”
