no images were found
कलाकारांनी गुरु पौर्णिमेच्या निमित्ताने त्यांच्या गुरूंनी दिलेल्या अमूल्य शिकवणी शेअर केल्या
गुरु पौर्णिमा हा दिवस आपल्या आयुष्याला शांतपणे दिशा देणाऱ्या व्यक्तींना धन्यवाद देण्याचा असतो. शिक्षक आपल्याला ज्ञान देतात, पण गुरू अनेक रूपांत भेटतात आपल्यावर विश्वास ठेवणारे पालक, आपल्याला अधिक चांगले करण्यासाठी प्रोत्साहन देणारे प्रशिक्षक, योग्य वेळी योग्य सल्ला देणारे वरिष्ठ, किंवा आपल्या कृतींमधून जीवनातील मोठे धडे शिकवणारे कोणीही. या गुरु पौर्णिमेला सोनी सब चे कलाकार छवी पांडे, देविश आहुजा, तोरल रसपुत्रा, मुस्कान बामने आणि समरिध बावा यांनी त्यांच्या प्रवासाला दिशा देणाऱ्या व्यक्तींविषयी आणि त्यांनी दिलेल्या धड्यांविषयी सांगितले.सेटवर शिकण्यापासून ते आपल्या जवळच्या लोकांकडून बळ मिळवण्यापर्यंत, कलाकारांनी त्यांच्या गुरूंनी वैयक्तिक आणि व्यावसायिक प्रवासावर कसा प्रभाव टाकला हे शेअर केले.
छवी पांडे जी यादें मध्ये डॉ. प्रीती देशमुखची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “जेव्हा मी एखाद्या भावनिक सीनसाठी तयारी करताना अडकते, तेव्हा मी सहजपणे माझ्या दिग्दर्शकाकडे जाते आणि विचारते, ‘हे योग्य पद्धतीने करत आहे का?’ अशा छोट्या संवादांनी माझ्या अभिनयाला वेळोवेळी आकार दिला आहे. पण जर मला माझा सर्वात मोठा गुरू सांगायचा असेल, तर तो नेहमी माझी आई असेल. मला खरोखर वाटते की आईसारखा गुरू दुसरा कोणीच नाही कारण तिचे धडे आयुष्यभर सोबत राहतात.”
देविश आहुजा जो यादें मध्ये डॉ. रौनक भाटियाची भूमिका साकारतो, त्याने सांगितले, “माझे पहिले गुरू नेहमी माझे आई-वडील असतील कारण त्यांनी मला आजचा मी बनवला आहे. पण मला वाटते प्रत्येक प्रोजेक्ट तुमच्या आयुष्यात नवीन गुरू आणतो. यादें मध्ये मी इक्बाल सरकडून खूप काही शिकलो त्यांचा सकारात्मक दृष्टिकोन, उदारता आणि सगळ्यांना प्रेरित करण्याची पद्धत. याआधी शब्बीर सरकडूनही मी खूप काही शिकलो. मला खरोखर वाटते की प्रत्येक व्यक्तीकडून काहीतरी शिकता येते आणि मी नेहमी ते धडे पुढे देण्याचा प्रयत्न करतो.”
तोरल रसपुत्रा जी हस्तिनापुर के वीर मध्ये कुंतीची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “माझ्यासाठी एकच गुरू सांगणे कठीण आहे कारण मला प्रत्येक प्रोजेक्टमधून काहीतरी शिकायला मिळाले आहे. दिग्दर्शकाने सीन समजावून सांगणे असो किंवा वरिष्ठ कलाकारांनी अनुभव शेअर करणे असो, प्रत्येक संवादाने माझ्या प्रवासात भर घातली आहे. मी नेहमी लक्षात ठेवलेला धडा म्हणजे शिकणे कधीही थांबवू नये आणि प्रत्येकाशी समान आदराने वागावे. आज जेव्हा मला तरुण कलाकारांसोबत काम करण्याची संधी मिळते, तेव्हा मी त्यांना प्रोत्साहित करण्याचा प्रयत्न करते, जसा मला माझ्या सुरुवातीच्या काळात मिळाला होता.”
मुस्कान बामने जी पुष्पा इम्पॉसिबल मध्ये शनायाची भूमिका साकारते, तिने सांगितले, “माझे आई-वडील नेहमी माझे सर्वात मोठे गुरू राहिले आहेत. पण सेटवरही मला असे वरिष्ठ मिळाले ज्यांनी प्रश्न विचारताना कधीही कमीपणा वाटू दिला नाही. जेव्हा मी नुकतीच काम सुरू केली होती, तेव्हा मला जवळजवळ प्रत्येक सीनच्या आधी खूप टेन्शन यायचे. प्रदीप सर यांनी ते पाहिले आणि फक्त एवढेच सांगितले, ‘रिलॅक्स, आपण सगळे एकमेकांना मदत करण्यासाठी आहोत.’ त्याने मला लगेच आराम दिला. आज जर मी एखाद्या नवख्या कलाकाराला माझ्यासारखे घाबरताना पाहते, तर मी त्यांना प्रोत्साहित करण्याचा प्रयत्न करते आणि त्यांना सेटवर स्थिर होण्यासाठी मदत करते.”
समरिध बावा जो पुष्पा इम्पॉसिबल मध्ये अश्विनची भूमिका साकारतो, त्याने सांगितले, “मी नेहमी माझ्यापेक्षा जास्त अनुभव असलेल्या लोकांचा आदर केला आहे, त्यामुळे सेटवर प्रश्न विचारायला मला कधीही संकोच वाटत नाही. वरिष्ठ कलाकारांनी दिलेला छोटा अभिनय टिप असो किंवा दिग्दर्शकाने सीन समजावून सांगणे असो, मी सगळे आत्मसात करण्याचा प्रयत्न करतो. माझ्या स्पोर्ट्स कोचने मला शिकवले की मार्गदर्शन मागणे ही ताकद आहे, कमजोरी नाही आणि तो धडा माझ्यासोबत कायम राहिला आहे. आज जेव्हा मी एखाद्या नवख्या कलाकाराला भेटतो, तेव्हा मी त्यांना सांगतो की चुका करण्यास घाबरू नका कारण त्यातूनच तुम्ही वाढता.”